Kategoria: Toksyczne dzieciństwo

Grup rodzin: „inteligenckich”, „robotniczych” i „zaniedbanych”

Ponad dziesięć lat temu dwójka amerykańskich uczonych, Hart i Risle regularnie nagrywali rodzinne rozmowy toczone w domach przez rodziców i dzieci, analizowali je i obliczali, ile różnych słów słyszały czterolatki podczas rozmów z dorosłymi. Okazało się, że dzieci rodziców wykształconych słyszały około 50 milionów słów, dzieci z rodzin robotniczych około 30 milionów słów, natomiast dzieci z rodzin pozostających na zasiłku zaledwie 12 milionów. Tę drastyczną różnicę jeszcze bardziej podkreśla następne odkrycie: trzylatki z domów, w których rodzice byli wykształceni, dysponowały bogatszym słownictwem niż rodzice w grupie najuboższej i zaniedbanej! Hart i Risley nie tylko obliczyli liczbę słów, które dzieci słyszały i wypowiadały same. Zajęli się także różnicami w zwracaniu się do dzieci, badaniem tego, do jakiego stopnia rodzice udzielają dzieciom wyjaśnień, pozwalają im wybierać i słuchają tego, co dzieci mówią. Trzyletnie pociechy rodziców wykształconych około 700 tysięcy razy wysłuchały słów zachęty, a tylko 80 tysięcy razy słów dezaprobaty. W rodzinach zaniedbanych słowa zachęty padały zaledwie 60 tysięcy razy, a słowa dezaprobaty 120 tysięcy razy. Rodziny robotnicze plasowały się gdzieś pośrodku.

Interesujesz się interakcjami społeczeństwa, chcesz zawsze wiedzieć co w trawie piszczy? To wspaniale, że trafiłeś na nasz serwis Mam nadzieję, że się tutaj zadomowisz i zostaniemy razem na dłużej! Zapraszam do czytania!

SIŁA RODZICÓW: WYTYCZNE DOTYCZĄCE TECHNIKI I WZAJEMNEGO KOMUNIKOWANIA SIĘ

Nasza technologiczna kultura rozwija się tak gwałtownie, że wielu rodziców może po prostu nie uświadamiać sobie jej szkodliwego oddziaływania na komunikowanie w rodzinie. Podobnie jak przy temacie zdrowego snu, także tutaj pomocne byłyby wytyczne rządowe rozprowadzane przez szkoły i placówki służby zdrowia, wspomagające rodziców w promowaniu zdrowego stylu życia dzieci, obejmujące następujące tematy:
dlaczego mówienie do dzieci, nawet do najmłodszych, jest takie ważne, w jaki sposób piosenki, rymowanki i ruch pomagają dzieciom w późniejszej nauce, dlaczego należy usunąć z dziecięcych sypialń telewizor i inne elektroniczne gadżety i w jaki sposób to zrobić,
dlaczego szkoły powinny rozwijać także umiejętności mówienia i słuchania, a nie tylko czytania i pisania. Domagaj się takich wskazówek dla szkoły, do której uczęszcza twoje dziecko, żądaj od Parent Teacher Association [Stowarzyszenia Nauczycieli i Rodziców – przyp. tłum.], aby domagało się poradników i kursów dla rodziców na temat mówienia do dzieci i słuchania ich.

Interesujesz się interakcjami społeczeństwa, chcesz zawsze wiedzieć co w trawie piszczy? To wspaniale, że trafiłeś na nasz serwis Mam nadzieję, że się tutaj zadomowisz i zostaniemy razem na dłużej! Zapraszam do czytania!

Eliminacja telewizji

Nie daj się jednak wciągnąć w sprzeczkę. Jeśli to konieczne, powiedz, że dowiedziałeś/dowiedziałaś się, że telewizor w sypialni może być szkodliwy dla dzieci, a ty kochasz swoje dziecko i nie chcesz, aby stała mu się krzywda. „Rodzinny” odbiornik telewizyjny umieść w ulubionym przez wszystkich miejscu domu czy mieszkania. Zorganizuj dzieciom przyjemny rytuał związany z chodzeniem spać (zob. rozdział 3), obejmujący także bajkę na dobranoc. Starszym dzieciom możesz zaproponować odtwarzacz CD albo magnetofon kasetowy, żeby mogły słuchać mówionych książek.
Pogódź się z tym, że zarówno ty, jak i inni dorośli członkowie rodziny muszą staranniej dobierać programy oglądane w obecności dzieci. Wspólnie ustalcie strategię wybierania programów do obejrzenia; w trakcie dyskusji pozwól każdemu przedstawić swoje argumenty i uświadom wszystkim, że muszą pójść na kompromis. Jak zawsze zachowanie rodziców powinno posłużyć za przykład. Kiedy telewizor zniknie już z sypialni, poświęć wiele czasu na rozmowy i zabawy z dzieckiem, zadbaj też o to, aby miało i inne towarzystwo (na przykład zaproś przyjaciół dziecka).
Z czasem masz prawo oczekiwać, że twoje dziecko będzie się bawiło bardziej samodzielnie i nie będzie potrzebowało ustawicznie czyjegoś towarzystwa

Interesujesz się interakcjami społeczeństwa, chcesz zawsze wiedzieć co w trawie piszczy? To wspaniale, że trafiłeś na nasz serwis Mam nadzieję, że się tutaj zadomowisz i zostaniemy razem na dłużej! Zapraszam do czytania!

JAK SIĘ POZBYĆ TELEWIZORA Z SYPIALNI

Najlepszym sposobem trzymania technicznych gadżetów z dala od naszych sypialń jest nie pozwolić im się tam zagnieździć, jeśli nie jesteś jeszcze przekonany/przekonana, jak ważne jest usunięcie telewizora z sypialni. Jasno określ jako regułę, że w domu nikt nie ma telewizora w sypialni (przynajmniej dopóki nie osiągnie wieku nastoletniego). Jeśli młodsze dzieci mają już telewizory w swoich pokojach, zaplanuj kampanię usunięcia ich stamtąd. W miarę możliwości wybierz taki moment, w którym zmiana ta będzie łatwiejsza, na przykład bezpośrednio po powrocie z wakacji, kiedy dzieci oglądały mniej programów. Zanim usuniesz telewizor z sypialni, zaplanuj mnóstwo rozrywek, które będą większą atrakcją dla dziecka niż samotne wpatrywanie się w ekran. Zajrzyj też do części: Jak uniknąć syndromu telemaniaka, Detoksykacja życia rodzinnego,
-Detoksykacja uzależnionego od telewizji, Uprzedź dziecko, że telewizor z jego sypialni zostanie zabrany i kiedy to nastąpi, wytłumacz mu dokładnie, dlaczego tak będzie lepiej, jako argumenty podając na przykład: będzie więcej czasu na rozmowy i zabawy z rodzicami i przyjaciółmi,
rodzina będzie spędzała więcej czasu razem (włączając w to wspólne oglądanie telewizji), usunięcie telewizora pomoże dziecku lepiej sypiać i osiągać lepsze wyniki w nauce. Wysłuchaj wszystkich argumentów dziecka i staraj się odpowiedzieć na nie tak pozytywnie, jak to tylko możliwe.

Interesujesz się interakcjami społeczeństwa, chcesz zawsze wiedzieć co w trawie piszczy? To wspaniale, że trafiłeś na nasz serwis Mam nadzieję, że się tutaj zadomowisz i zostaniemy razem na dłużej! Zapraszam do czytania!
error: Content is protected !!